دلم گرفته حس میکنم خیلی دور شدم از زندگی........حس میکنم با خودم بااطرافیانم با زندگی بیگانه ام مثل روحی متحرک شدم ک طاقت هیچ سختی رونداره.....همه فکر میکنن من خیلی خوشبختم و هیچ سختی رو تحمل نمیکنم چون همیشه لبخند بر روی لب ها هست ولی مگه  زندگی بدون سختی میشه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟نه من نباید ناراحتیم را ب دیگران انتقال بدم من از دلسوزی متنفرم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!