نوشتممممممممممممممممممم

نوشتم به ياد كساني كه از صفر اغاز كردند

نوشتم به ياد رفاقت هاي پاك

نوشتم به ياد روزهاي شيرين دانش آموزي

به ياد ميزو نيمكتهاي چوبي

به ياد آن تخته سياه هميشه در شكنجه

به ياد عقربه ساعت هميشه در خواب رفته

به ياد خوش ترين طنين گوش خراش آزادي

به ياد پنجره هاي جوش خورده ي چركي

به ياد مانع هاي ارتباط بيروني

به ياد پيرمرد هميشه جارو به دست

به ياد لحظاتي كه بي درنگ خوش گذشت

به ياد روزهاي شيرين مدرسه

واي كه چقدر زود گذشت...

بازم به یاد اشکام

که می ریخت از رو گونه هام

هنوزم بعضی شبها

می شینم زیر نور ماه!

یادش بخیر که دستات

بود سوي دستام یه روزي

می گفتی تو عاقبت

توي آتیشم می سوزي

هنوز شبها دلم میگیره آروم میشینه!

قاب عکستو بغل میگیره!

آره نیستی و یه بیقرارم

وقتی نیستی من آروم ندارم

چشماي خیسم باز مینویسن

جز تو یاد هیچکی نیستم

نیستی و من دارم می میرم

باز به یادت یه گوشه میشینم

هنوز شبها دلم میگیره آروم میشینه!

قاب عکستو بغل میگیره!

آره نیستی و یه بیقرارم

وقتی نیستی من آروم ندارم

چشماي خیسم باز مینویسن

جز تو یاد هیچکی نیستم

نیستی و من دارم می میرم

باز به یادت یه گوشه میشینم

هنوز شبها دلم میگیره آروم میشینه!

آروم میشینه!

چشماي خیسم باز مینویسن

نیستی و من دارم می میرم!...

گل گلدون من شکسته در باد

تو بیا تا دلم نکرده فریاد

گل شب بو دیگه شب بو نمی ده

کی گل شب بو رو از شاخه چیده

گوشه ي آسمون پر رنگین کمون

من مث تاریکی تو مثل مهتاب

اگه باد از سر زلف تو نگذره

من میرم گم میشم تو جنگل خواب

گل گلدون من ماه ایوون من

از تو تنها شدم چون ماهی از آب

گل هر آرزو رفته از رنگ و بو

من شدم رودخونه دلم یه مرداب

آسمون آبی میشه اما گل خورشید

رو شاخه هاي بید دلش می گیره

دره مهتابی میشه اما گل مهتاب

از برکه هاي خواب بالا نمیره

تو که دست تکون میدي

به ستاره جون میدي

میشکفه گل از گل باغ

وقتی چشمات هم میاد

دو ستاره کم میاد

می سوزه شقایق از داغ